می گوید وقتی خواستم راهی اش کنم یاد سید الشهدا(ع) افتادم و صورت پسرم و حتی گلویش را هم بوسیدم. می گوید که مدام می پرسید: ننه چی شده؟ و من هم می گفتم هیچی پسرم، دارم دعا می کنم، دارم دعا می کنم، دارم دعا می کنم...
می گوید وقتی که رفت گفتم امیدت به امام زمان باشد؛ به سلامت بروی و برگردی... و به راستی چه کسی می تواند بگوید که شهید محمود صارمی به سلامت نرفت و به سلامت برنگشت؛ مگر برای دعای سلامتی مادر پاسخی شایسته تر و والاتر از شهادت می توان یافت.
بیاد شهید صارمی
+ نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 22:59 توسط حسین
|
