نظر علامه حسن‎زاده درباره مزار حضرت زهرا(س)

شیعیان و دوستداران فاطمه زهرا(س) همواره مشتاق بوده‎اند که بدانند مزار آن حضرت کجاست و هر محبی که پای به مدینه الرسول می‎نهد، شیدا و سرگردان بین بقیع و قبر رسول طواف می‎کند براستی چه کسی است که پرده از این راز سربه مهر برکشد؟ علامه حسن‎زاده آملی با استفاده از علوم خاصه نظراتی جالب در این زمینه دارد.

خبرآنلاین در این زمینه نوشت: در کلمه 345 از جلد سوم کتاب هزار ویک کلمه اثرحضرت علامه حسن زاده آملی نکته جالبی درباره محل قبر حضرت فاطمه(درود خدا بر او باد) آمده است.

علامه حسن زاده در این اثر عرفانی و اخلاقی، نوشته‎اند:

«حق این است که قبر حضرت فاطمه بنت رسول‎الله (صلوات الله علیهما ) در مدینه در بقعه رسول‎الله و در جوار آن حضرت است. و آن قبری که در بقیع به نام فاطمه شهرت دارد قبر فاطمه بنت اسد مادر امام امیرالمومنین علی (علیه السلام) است. بعضی از صاحبدلان به طریق خاصی از علم جفر نیز جواب گرفته‎اند که (جای قبر، خانه شفیع جمیع امت است) و صورت لوح آن این است: یا علیم قبر فاطمه زهراء -علیها السلام-

مختار دویست نهج البلاغه این است: «و من کلام له (علیه السلام) عند دفن سیده النساء فاطمه علیهاالسلام: السلام علیک یا رسول الله عنی و عن ابنتک النازله فی جوارک ....»

به چند سطری که در صحیفه مصادر نهج البلاغه نگاشته ایم،التفات بفرمایید....

پاسخ آیت‌الله سبحانی به چند شبهه فاطمیه

به گزارش خبرگزاری اهل‏بیت(ع) ـ ابنا ـ ایام فاطمیه و روزهای عزاداری شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) از جمله روزهایی است که در کنار ایام ماه محرم، تبدیل به نمادی برای بازگویی حقایق تشیع و ارائه آرمان‌های ذاتی آن شده است. تمام اقدامات، سخنان و عکس‌العمل‌های اهل‌بیت (ع) و معارضان ومخالفان آنها در چند روز پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) نشان از وجود دو تئوری و دیدگاه متمایز و تماما جدای از هم در میان این دو گروه است.

اگر چه مظلومیت خاندان عصمت و طهارت در این ماجراها

ادامه نوشته

علمای اهل سنت که منکر وجود عبدالله بن سبا هستند

علمای اهل سنت که منکر وجود عبدالله بن سبا هستند

در ميان علماء اهل سنت، افرادي هستند که منکر اين قضيه هستند.

1-جناب دکتر طه حسين ـ از شخصيت‌هاي برجسته معاصر اهل سنت ـ صراحت دارد که عبد الله بن سبأ را دشمنان شيعه ساخته‌اند و هدف‌شان زير سوال بردن فرهنگ شيعه بوده است:

أراد خصوم الشيعة أن يدخلوا في أصول هذا المذهب عنصرا يهوديا إمعانا في الكيد لهم و النيل منهم.

دشمنان شيعه، تلاش کردند فردي را به نام عبد الله بن سبأ از

ادامه نوشته

آیا عبدالله بن سبا یهودی موسس شیعه است

نظر علماي رجال شيعه در مورد عبدالله بن سبأ چيست؟

در کتب شيعه مطرح شده است؛ ولي به عنوان يک فرد مطرود و کذّاب و ملعون و غالي.

1-جناب کشي صراحت دارد که عبدالله بن سبأ، فرد مطرودي بوده و ائمه (عليهم السلام) از کارهاي او و وجود او، به خداي عالم تبرّي مي‌جستند.

2-مرحوم شيخ طوسي (ره) ـ از علماي بزرگ رجالي شيعه و متوفاي 460 هجري ـ در کتاب رجال خود مي‌فرمايد:

ادامه نوشته

روحیه تسلیم پذیری محض در برابر خدا

سبک زندگی دینی/

 

روحیه تسلیم پذیری محض در برابر خدا

 

بنده خالص فقط به دنبال اطاعت محض از خداست و به همه عبادات یکسان می نگرد و همه را موجب تکامل و رسیدن به قرب خدا می داند و حتی در سخن گفتن و سکوت نیز خواست خداوند را در نظر می گیرد.

شکی نیست که ستایش و تقدیس خداوند وظیفه ذاتی انسان است، اما باید دانست که هدف و معنای عبادات، تسلیم پذیری محض در برابر دستورات خدا است، فلذا باید از تمام واجباتی که خدا امر کرده در جای خودش تبعیت کرد و نباید انسان بر اساس میل شخصی خود دست به گزینش بزند و از بعضی دستورات و اوامر دینی پیروی نکند.

به عنوان مثال، خداوند

ادامه نوشته

دلايل توجه ويژه ى ايرانيان به تشيع

دلايل توجه ويژه ى ايرانيان به تشيع

پرسش: چرا ايرانيان توجه خاصى به تشيع دارند؟

پاسخ :

بعد از فتح ايران به دست قواى مسلمين، ايرانيان آزادى نسبى داشتند و اكراه و اجبارى هم در پذيرش دين مقدس اسلام نداشتند. ولى بر اثر معاشرت با مسلمين، به حقانيت اسلام پى بردند و دين چندين هزار ساله خود را، ناقص تشخيص داده و به اسلام گرويدند.

ادامه نوشته

آیا ایرانیان موسس شیعه هستند؟

آیا ایرانیان موسس شیعه هستند؟!(مقاله مفصل تر)

اسلام و شيعه، همانند دوقلويي هستند كه در يك لحظه از مادر به دنيا آمدند. نبي مکرم (صلي الله عليه و آله) كه اسلام را در جزيرة العرب مطرح كرد، دوشادوش آن، بحث شيعه حضرت علي (عليه السلام) را مطرح كرده است. يكي از محققين حوزه علميه كتابي نوشته كه 42 روايت در منابع اهل‌سنت آورده كه نبي مکرم (صلي الله عليه و آله) واژه شيعه را استعمال كرده است. يعني قبل از آن‌كه اسلام به گوش ايرانيان برسد، پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) بحث شيعه را مطرح مي‌كند. در اینجادو نمونه از مصادر اهل‌سنت را نقل ميشود:

ادامه نوشته

شفاعت و وهابیت(پاسخ به شبهات)

شفاعت و وهابیت

---

درباره شفاعت، مشاجرات و گفتگوهایی هست و مخصوصاً پس از ظهور کیش وهابیت بازار گرم‌تری پیدا کرده است. کیش وهابیت منسوب به محمد بن عبدالوهاب است و هم اکنون تقریباً مذهب رسمی دولت سعودی بشمار می‌رود، کیشی است که به نحوی بسیار سطحی و قشری دم از توحید در پرستش می‌زند و به همین جهت بسیاری از معارف دقیق و عالی اسلام را منکر است. توحیدی که وهابی‌ها طرفدار آن هستند مانند توحید اشاعره با بسیاری از اصول اسلامی مخالف است.

---

ادامه نوشته

توزیع کتاب ضد شیعی در مدارس عربستان

وزارت فرهنگ و اطلاع رسانی رژیم آل سعود، کتابی با محتوی تفکرات ضد شیعی در مقاطع ابتدایی همه مدارس عربستان توزیع کرده است.

به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، این کتاب نوشته «حامد علی عبدالرحمن» با عنوان «بدیهیات مسلمان: خطاب به تفکرات شیعی» در سال جاری منتشر شده است.

این کتاب شیعیان را تکفیر کرده و آنها را زنگ خطری برای امت مسلمان می داند.

تصاویرمنتشر شده در شبکه های اجتماعی نشان می دهد وزارت فرهنگ و اطلاع رسانی عربستان این کتاب ها را به مدارس منطقه «الباحه» و «الشرقیه» ارسال کرده است.

خبرگزاری الجزیره العربیه گزارش کرد ، منابع آموزشی وزارت آموزش و پرورش عربستان نیز از توزیع این کتاب در مدارس راهنمایی و  دبیرستان مناطق «نجران»، «مدینه منوره»، «حائل» و القصیم خبر داده اند.

تحلیلگران داخلی عربستانی از آغاز مجدد فعالیت های ضد مذهبی رژیم آل سعود با هدف برانگیختن اختلافات مذهبی تاکید دارند؛ این افراد معتقدند که رژیم حاکم بر عربستان در برابر اعتراض هاي روز افزون، علاوه بر گزینه امنیتی به تفرقه افکنی میان گرایشهای طائفه ای، منطقه ای و قبیله ای چشم دوخته است.

وزارت امور اسلامی و اوقاف عربستان نیز با برگزاری نشست هایی در ریاض پایتخت این کشور و منطقه تبوک، فعالیت هایی با گرایش های طائفه اي را دنبال می کنند.

پاسخ به شبهاتی درباره‌ امام عصر(عج)

یک‌ کارشناس مسائل دینی با بیان این‌که «طبق روایات مستند و مستدل از پشوایان دینی، اگر حجت خدا بر روی زمین نباشد، زمین اهلش را فرو می‌برد» گفت: اولین انسانی که خدا خلق کرد حجت خدا بوده و آخرین فردی که از دنیا می‌رود نیز حجت خداست، بنابراین حضور او در میان مردم و بر روی زمین قطعی است.

 

 

ادامه نوشته

نوار مغز سرم در محضر دكترا خط خطی و قاطی بود

سایت مداحان قم : محمد علی مجاهدی: شاعر بدون دسترسی به سرچشمه نمی تواند از دیگران رفع عطش كند / مداح در این مملكت به هیچ كس پاسخگو نیست

محمد علی مجاهدی در مراسم معرفی برگزیدگان اولین كنگره شعر آیینی شفق كه دوشنبه 20 آذر در حوزه هنری برگزار شد طی سخنانی انتقادی و دلسوزانه خطاب به مداحان و شاعران آیینی گفت: امیدوارم شاعران آیینی متوجه شوند كه بدون مراجعه به منابع صحیح و دسترسی به سرچشمه نمی توانند از دیگران رفع عطش كنند.

 

 

ادامه نوشته

رقاصم و رقاصم رقاصه عباسم

متاسفانه چند سالی است در بعضی از هیآت مذهبی بعضی از اشعار سخیف و دور از شان اهل بیت(ع)توسط  اشخاصی که خود را در زمره مداحان درآورده اند خوانده میشود.از حسین پرستی و علی پرستی و حرکاتی شبیه به درآویش و صوفی گری گرفته تا خطاب حضرت اباعبدالله الحسین به عناوینی دیگر و همچنین در عزاداریها صدای سگ درآوردن و عوعو کردن مبتنی بر اینکه ما سگ اهل بیت هستیم و بستن بدن خود با زنجیر که بگویند ما زنجیری این درگاهیم و حضورشان با این وضعیت در مجالس و حتی در کربلا که خود شاهد آن بودم تا خواندن شعر بادا بادا مبارک بادا توسط آقای نوروزی و بعضی از مداحان سن و سال دار که میبایست الگویی برای مداحان جوان باشند و کف زدن و سپس سینه زدن با این

 شعر در شب ششم محرم که برای حضرت قاسم به اصطلاح خود عروسی میگیرند و امروزه به تنگ آمدن بعضی از به اصطلاح شاعران و به جفنگ آمدن مداحان امروزی در محرم امسال مثل رقاصم و رقاصم رقاصه عباسم توسط سید علی مومنی و خواندن آقای عینی بر اساس آهنگی بسیار شاد که مضمونی به شدت وهن آلود دارد مثل:

نوار مغز سرم در محضر دکترا خط خطی و قاطی بود/

طبیب توی مطب متحیر صدا زد این چه نوار مغزی بود/

میدونی چی دادم جواب دکتر، علت عیبش اینه آقای دکتر/

من روانی ام روانی حسین، خط خطی شده از عشق حسین/

 

وسینه زدن بعضی از جوانان بدون اینکه به مضامین آن فکری بکنند و یقینا اگر جلوی اینگونه انحرافات گرفته نشود این پایان کار نخواهد بود.

براستی چرا وعاظ ،امام جماعات و علما در این رابطه سکوت کرده اند و وظیفه رسیدگی به این انحرافات به عهده چه کسی و چه ارگانی میباشد .آیا این مزخرفاتی که در مجالس و محافل مذهبی خوانده میشود هیچ خطری برای مذهب تشیع ندارد؟  

پاسخ به شبهات

 

نويسنده:حامد منتظري مقدم

فلسفه عزاداري و گريه براي امام حسين(ع)

 چرا عزاداران حسيني، به شكل خود خواسته، به مجالس سوگواري امام حسين(عليه السلام) پا مي گذارند، جامه سياه بر تن مي كنند، بر سر و سينه مي زنند، اشك مي ريزند و...؟ بي گمان، پاسخ به اين پرسش، خود مي تواند بيانگر «چرايي عزاداري براي امام حسين(عليه السلام)» باشد.

 

ادامه نوشته

فرقه اهل حق

چه نقدهاي كلي بر فرقه اهل حق وارد است؟

پاسخ :

حضرت علي _ عليه السّلام _ مي‎فرمايد: يهلك في اثنان: محبّ غال و مبغض قال:[1] و ما با مطالعه تاريخ اين سخن اميرالمؤمنين _ عليه السّلام _ را به عينه مي‎بينيم كه گذشته از دشمنان آن حضرت عده‎اي نيز بر اثر افراط و غلو در مورد حضرت علي _ عليه السّلام _ به بيراهه كشيده شده و از نيل به هدايت بازمانده‎اند اين افراد كه در اصطلاح علماي ملل و نحل به غاليان معروف هستند فرقه‎هاي متعددي را تشكيل مي‎دهند كه معروفترين و نامي‎ترين اين فرقه‎ها، فرقه اهل حق مي‎باشد. اهل حق به معني لفظ نام گروهي است كه به ايشان با نوعي تسامح، علي اللهي نيز مي‎گويند اينان حضرت علي _ عليه السّلام _ را تجلي خداوند مي‎دانند[2] و در مورد تجلي خداوند و حلول عقايدي دارند كه در كتابهاي مفصل بدان اشاره شده است با اين همه آنان علي اللهي واقعي نيستند بلكه عقايدشان آميخته‎اي از اعتقادات مانوي و اديان كهن ايماني و مذهب اسماعيلي و تناسخ هندي و ديگر اديان سري است.[3]
بنابر ادعاي بزرگان اهل حق، اساس مذهب اهل حق كوشش براي وصول به حق و خداوند مي‎باشد و در اين راه بايد نخست مرحله شريعت يعني انجام آداب و مراسم ظاهري دين و مرحله طريقت يعني رسوم عرفاني و مرحله معرفت يعني شناخت خداوند و مرحله حقيقت يعني وصول به خداوند را بپيمايند.[4]
اختلاف موجود بين اهل حق‎ها زيادتر از آن است كه بتوان از يك گروه واحد اهل حق سخن گفت برخي از محققان با توجه به اسناد و مدارك منتشره اهل حق‎هاي امروزي را به سه گروه تقسيم كرده‎اند:
1. گروه شيطان پرستان... اينان شيطان را تقديس مي‎كنند و خوك را مقدس مي‎شمارند و از گوشت آن مي‎خورند و با طهارت مخالفند.
2. گروه علي اللهي كه شامل تعداد بسياري از طائفه‎هاي اهل حق مي‎شود اينان تصور مي‎كنند كه حضرت علي _ عليه السّلام _ جسماً و ذاتاً خداست. دين خود را جدا از اسلام مي‎دانند واجبات شرعي را قبول ندارند.
3. گروه اهل حق‎هاي به ظاهر مسلمان كه خود را شيعه امامي مي‎دانند.[5]
با همه اين گروه‎بندي‎ها همه اهل حق در پنج مورد با هم اشتراك دارند كه عبارت است از:
1. سرسپردن. 2. داشتن پير و دليل. 3. نياز دادن به جاي نماز. 4. روزه سه روزه گرفتن. 5. شارب داشتن.[6]
با توجه به اختلافات درون گروهي اهل حق و نكات اشتراك آنها در اين مقال سعي خواهد شد كه ضمن طرح انتقادهاي كلي اين فرقه در دو بخش اعتقادي و عملي تنها به موارد مشترك بين همه گروه‎ها اشاره شود.
الف) انتقادهاي اعتقادي
مذهب اهل حق را بايد التقاطي از عقايد گوناگون مذاهب مختلف دانست كه از هر مذهبي و هر فرقه‎اي نكته‎اي و مطلبي را اخذ كرده و با آميختن همه آنها مذهب جديدي را به وجود آورده است اما متأسفانه در اين جذب و گزينش هميشه بدترين و سخيف‎ترين مطالب را اخذ كرده است كه به عنوان نمونه به چند مورد اشاره مي‎شود.
1. انحراف از توحيد
اهل حق در مورد خداوند دچار تشبيه و تجسيم و... مي‎شوند و عقايد سخيف و بي‎ارزش در اين مورد دارند آنان مي‎گويند. خدا قبل از آفرينش درون درّي بوده و آن درّ در قعر دريا قرار داشت.[7] و فرشتگان نيز از خداوند صادر شده‎اند. نخستين ايشان از زير بغل خداوندگار پيدا شد، دومين آنها از دهان او، سومين آنها از نفسش چهارمين از عروقش، پنجمين از نورش...[8] و...
سخيف بودن اين سخنان بقدري واضح است كه ذكر آنها در كتاب و مقاله دور از نزاكت علمي است با اين همه همين قدر بايد گفته شود كه طبق آموزه‎هاي اسلامي خداوند منزه از جسم، مكان، زمان و... بوده و خالق همه ممكنات است و حضرت علي _ عليه السّلام _ در وصف خداوند مي‎فرمايد: برتر و بالاتر است از گفتار كساني كه او را بر مخلوقاتش تشبيه مي‎كنند يا راه انكارش را مي‎پويند.[9] و در خطبه‎اي ديگر مي‎فرمايد: «... تغيير و گوناگوني در او راه ندارد و گذشت زمان هيچ گونه تبديل و دگرگوني براي او به وجود نياورد. آمد و شد شب‎ها و روزها او را كهنه نسازد و روشنايي و تاريكي تغييرش ندهد او به اجزاء و جوارح و اعضا و به عوارض و ابعاض به هيچ كدام توصيف نگردد. حد و نهايتي براي او نيست و انقطاع و انتهايي ندارد.»[10]
2. انكار معاد و اعتقاد به تناسخ
اهل حق معاد مورد نظر دين اسلام را قبول ندارد و تناسخ مأخوذ از اديان هندي را جايگزين آن قرار داده است و معتقدند «روح هر كسي هزاربار با بدن‎هاي مختلف متولد مي‎شود؛ گاه به صورت انسان و گاه به صورت حيوان، زماني به شكل پرنده و زماني ديگر به شكل درنده و خزنده.[11] و انسان بايد هزار مرتبه متولد شود و هر مرتبه در قالبي زندگي كند تا در هزار و يكمين مرحله بهشتي يا جهنمي شود.[12] و نام اين نقل و انتقال را به جاي تناسخ، تكامل مي‎نهند.
گذشته از ايرادهاي عقلي و منطقي كه در كتابهاي كلامي و فلسفي به آنها اشاره شده سؤال اين است كه اين نقل و انتقال‎ها چرا صورت مي‎گيرد و چرا در همان دفعه اول روح به جهنم يا بهشت نمي‎رود و هزار بار بايد عوض شود و اگر اين مراحل براي تكامل لازم است پس در طول اين هزار بار نقل و انتقال بايد همه به تكامل برسند كه در آن صورت همگي بهشتي خواهند بود و اگر به تكامل نرسند هزار بار نقل و انتقال بي‎خود خواهد بود و در ضمن اولين مرحله اين نقل و انتقال از چه زماني آغاز مي‎شود اگر همه روح‎ها يكجا خلق شده‎اند پس بعد از خلقت آدم _ عليه السّلام _ عده‎اي معطل مانده‎اند تا جسم پيدا كنند و تا اين زمان بسياري از آن روح‎ها هزار مرتبه نقل و انتقال يافته و به بهشت يا جهنم رفته‎اند و برخي تازه مي‎خواهند اين راه هزار مرحله‎اي را آغاز كنند و تا اين زمان كه از خلقت حضرت آدم مي‎گذرد معطل بوده و معلوم نيست در جهنم بوده‎اند يا بهشت.
در ضمن شما كه معتقديد انسان‎هاي خوب را از گل زرد و انسانهاي بد را از گِل سياه آفريده‎اند و سرنوشت همه از اول تعيين شده اين سير تكامل چه فايده‎اي دارد چون آفريده شده از گِل سياه هرگز نخواهد توانست به تكامل برسد.
ب) انتقادهاي عملي
با اين كه اهل حق خود را مسلمان و متدين به دين اسلام مي‎دانند اما نه تنها در اصول دين همانند ساير مسلمانان نيستند در فروع دين هم مانند ساير مسلمانان عمل نمي‎كنند كه به چند مورد از اين موراد اشاره مي‎شود.
1. ترك نماز و روزه
اهل حق، نماز و روزه بر شيوه اسلامي را كاملاً مردود مي‎دانند سلطان سهاك در مسائل عقيدتي اكيداً اعلام داشته كه روزه سه روز و نياز به جاي نماز. اينها پولي را كه به عنوان نياز و سرانه دادن، مي‎دهند كافي از نماز مي‎دانند و مي‎گويند ما نياز مي‎دهيم و آن نياز غالباً يك گوسفند قرباني است كه آن را رئيس ديگ جوش كند و به اهل حق بخوراند و مي‎گويند اگر نياز نباشد نماز بي‎سود است اگر نيازدهي پس نماز بيهوده است.[13]
و بدين ترتيب با آيات قرآن كه روزه را يك ماه[14] و نماز را واجب مي‎داند مخالفت مي‎كنند و با اين همه ادعاي مسلماني هم مي‎كنند.
2. تغيير قبله
اهل حق كعبه را قبله نمي‎دانند و «پي‎ديور» كه محلي در غرب شهرستان پاوه يعني جايگاه سلطان سهاك را قبله خود مي‎پندارند. و مردگان را رو به اين منطقه خاك مي‎كنند و قربانيها را هم رو به اين منطقه قرباني مي‎كنند. و البته در مقام شعر نيز قلب را قبله هر شخصي معرفي مي‎كنند.
3. منع از كوتاه كردن شارب (سبيل)
اهل حق شارب (سبيل) زدن را كاملاً ممنوع مي‎شمارند. و اهل حق واقعي را كسي مي‎دانند كه شارب او دست نخورده باقي مانده باشد. از يكي از بزرگان آنها نقل شده است كه صاحبكار فرمود: در دوره مرتضي علي (دوره‎اي كه خدا در جسد حضرت علي حلول كرده بود) قرار چنين بوده هر كسي كه ما را خواست سبيل نگيرد، از نان و آب روزه نباشد، اهل حق قليان نكشد آن وقت قرار چنين بود، چه بر طريقت چه بر حقيقت ما اقرار داديم در پيش محمد مصطفي هر كساني از اين سه چيز بيرون باشد ما از او جدا باشيم نشانه ياري (احل حق بود) همين است.[15]
در نهايت بايد گفت مذهب اهل حق مجموعه‎اي از افسانه‎ها، خرافات و مطالب اخذ شده از اديان هندي، ايراني و... است كه نه اصول مشخص و روشني دارد و نه از فروع منسجمي برخوردار است نه مي‎توان آن را فرقه‎اي از اسلام شمرد و نه مي‎توان آن را دين يا مذهب مستقلي به شمار آورد. جز آن كه بگوييم اينان همان كساني هستند كه با افراط و غلوّ در مورد حضرت علي _ عليه السّلام _ خود را از خاندان وحي و امامت جدا كرده و به هلاكت افتاده‎اند.

---

[1] . مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج 25، ص 270.
[2] . مرداني، محمد، سيري كوتاه در مرام اهل حق، ص 39 و 47 تا 55 و انتشارات مؤسسه دفاع از حريم اسلام 1377 چاپ اول.
[3] . مشكور، محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامي، ص 78، انتشارات آستان قدس رضوي، چاپ سوم، 1375.
[4] . همان، ص 79.
[5] . مقدمه داود الهامي بر كتاب سيري كوتاه در مرام اهل حق تأليف محمد مرداني، ص 10 و 11. انتشارات مؤسسة دفاع از حريم اسلام چاپ اول، 1371.
[6] . سيري كوتاه در مرام اهل حق، ص 56.
[7] . مالاميري كجوري، احمد، اهل حق، ص 192، نشر مرتضي، چاپ اول، 1376.
[8] . فرهنگ فرق اسلامي، ص 80.
[9] . نهج‎البلاغه، خطبة 49.
[10] . همان، خطبه 1860.
[11] . اهل حق، ص 15.
[12] . سيري كوتاه در مرام اهل حق، ص 64.
[13] . ر. ك: سيري كوتاه در مرام اهل حق، ص 38.
[14] . سورة بقره،‌آية 181.
[15] . اهل حق، ص 127.

توسل از منظر آیات و روایات (بخش نخست)

«توسل» ازجمله مباحث اعتقادى ‌است که در طول تاریخ، در ادیان مختلف به انحاء گوناگون وجود داشته و محل بحث بوده است. در قرون اخیر برخى کوشیده‌اند با طرح شبهاتى در باب این مسئله مهم اعتقادى، آن را زیر سؤال ببرند. در پى درخواست افق حوزه از محضر حضرت آیة‌اللّه سبحانى جهت پاسخ‌گویى به شبهات، معظم‌له طى بحث مبسوطى به تبیین «توسل از دیدگاه قرآن و روایات اسلامى» پرداخته‌اند که متن کامل آن، به دلیل طولانى بودن، طى چند شماره تقدیم می گردد

«توسل» از مادّه «وسل» به معناى «تقرّب جستن» به شخص است، و «وسیله»، چیزى یا کارى است که انسان با آن به دیگرى تقرّب مى‌جوید؛ لسان العرب، ج11، ص 225، مادّه وسل، و در حدیث آمده است: «اللهم أعط مُحمَّداً الوسیلةَ والشرف الفضیلةَ...»(1)، و مقصود از آن، مقام شفاعت است که در روز رستاخیز به پیامبر داده مى‌شود. و گاهى گفته مى‌شود: مقصود قرب الى اللَّه است(2)؛ ماده «وسل» و قرآن به مؤمنان امر مى‌کند که در جست‌وجوى وسیله به سوى خدا باشند: یا أیُّها الّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّه وَابْتَغُوا الیهِ الوَسِیلَة وَجاهدُوا فِى سَبیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُون(3)؛ اى مؤمنان از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید و براى تقرب به او وسیله‌اى بجویید، و در راه خدا جهاد کنید، باشد که رستگار شوید.

این آیه به روشنى مى‌رساند که تقرّب انسان به خدا در گرو وسیله یا وسایلى است که در پرتو آن‌ها قرب معنوى به دست مى‌آید. حالا این وسیله چیست؟! در نهج‌البلاغه به برخى از مصادیق آن اشاره شده آنجا که مى‌فرماید: «بهترین وسیله‌اى که مردم با آن به خدا تقرب مى‌جویند، ایمان به خدا و پیامبر او و جهاد در راه خدا، و توحیدى است که آمیخته با فطرت انسان است و نیز به پا داشتن نماز و پرداخت زکات و روزه ماه رمضان و حج خانه خدا و صله رحم و صدقه پنهانى و صدقه آشکار و کارهاى نیک است»(4)

و نیز امیرمؤمنان علیه‌السلام در دعایى براى پیامبر از خدا درخواست وسیله مى‌کند: «و شرّف عندک منزله وآته الوسیلةَ وأعطِه السنَاء والفضیلةَ واحْشُرنا فى زمرته»(5) خدایا، او را نزد خود جایگاهى والا بخش و وسیله تقرب به خویش را به او عنایت فرما، و مرتبه والایى همراه با برترى به او ببخش، و ما را در گروه او محشور گردان.

‌اقسام توسل

تقرب به خدا با انجام فرایض و نوافل انجام مى‌گیرد و در سخن امیرمؤمنان به برخى از آن وسایل اشاره گردیده و در برخى از روایات ما، انجام نوافل بهترین وسیله تقرب شمرده شده است. امام باقر علیه‌السلام مى‌فرماید: «انّ اللَّه جلّ جلاله قالَ: ما یتقرّب الىّ عبدٌ مِنْ عبادى بشى‌ء أحبَّ الىّ ممّا افترضتُ علیه و انّه‌ لیتقرّبُ الىّ بالنافلة حتّى أحبّه فاذا أحببتُه کنتُ سمعَه الذى یَسْمَعُ بِه و بصرهُ الذى یُبصر به و لسانَه الذى یَنطِقُ به و یدَه الذى یَبْطَشُ بها ان دعانى أجبتُه وان سألنى أعطیته»(6) خداى بزرگ مى‌فرماید: بنده من با هیچ چیز، بهتر از واجباتى که براى او معین کرده‌ام به من تقرب نمى‌جوید، نیز او با انجام نوافل به من تقرب مى‌جوید تا جایى که او را دوست مى‌دارم. آنگاه که او را دوست داشتم گوش و چشم و زبان و دست او مى‌شوم و اگر مرا بخواند او را پاسخ مى‌گویم و اگر از من چیزى بخواهد به او مى‌دهم.

البته توسل به هر وسیله‌اى مایه تقرب نیست، باید به چیزهایى توسل جست که در شریعت وارد شده باشد و در غیر این صورت، بدعت و نوعى مداخله در دین خواهد بود

                                                                                                     ادامه دارد..........

پرسش‌های علمی فرهنگی از محضر حضرت آیةالله سبحانی (مقصود از اولی الا‌مر کیست؟)

  سوال: چرا اولی الا‌مر در آیه مبارکه "یا ایها الذین آمنوا اطیعوا ‌الله و اطیعوا ‌الرسول و اولی‌الا‌مر منکم به افراد خاص تفسیر می‌شود؟

پاسخ: در این که مقصود از اولی‌الا‌مر چیست، دو نظر وجود دارد:

1. مقصود، فرماندهان سپاه اسلا‌م است.

2. منظور علما و دانشمندان است.                             

گروهی به خاطر ظاهر لفظ "الا‌مر" که به "فرمان" تفسیر می‌شود، به معنی اول گرویده و می‌گویند: مقصود فرماندهان نظامی است; در حالی که این تفسیر از دو نظر صحیح نیست:

1. اولا‌ً احتمال دارد لفظ "الا‌مر" به معنی شان و منزلت باشد که در این صورت با تفسیر دوم کاملا‌ً سازگار خواهد بود.

ادامه نوشته

جمله ای توهین آمیز . . .

در نظر خواهی دیروز در قسمت شهید احمد بختیاری جناب xxx جمله ای سراسر توهین نوشتند و چون هیچ آدرسی ثبت نکرده بودند تا پاسخی به وی ارسال شود به ناچار هم جمله و هم جوابیه در این قسمت قرار می گیرد

---

شنبه 1 اسفند1388 ساعت: 23:2

توسط:xxx

گورپدر .....خاک برسرشماساده لوح ها.ازتاریخ حکومت دین بر جوامع نمی خواین عبرت بکیرید؟برید یه کم تاریخ بخونیدبابا

---

 
محبین:به تاریخ نگاه کردم جز خیانت از امثالی مثل شما چیزی ندیدم و چوب حراجی که به ناموس و مملکت خود زدید

به تاریخ نگاه کردم عده ای دیندار و به  زعم شما ساده لوح را دیدم  که داشتند از ناموس و مملکتی که شما آن را به رایگان به حراج گذاشته بودید دفاع میکردند و در این راه نیز با خدا معامله کردند

به تاریخ نگاه کردم  و دیدم در ایران عزیز هر زمان جنگی شده قسمتهایی از خاکمان به یغما رفته ولی در زمان همین رهبران دینی که شما چشم دیدن آنها را ندارید حتی یک وجب از خاک ایران به تاراج نرفت

نذر برای غیرخدا

سوال: شیعیان، بلکه گروهی از مسلمانان برای اولیای الهی نذر می‌کنند و می‌گویند: این گوسفند نذر پیامبر صلی‌اللّه‌علیه‌وآله و یا حسین بن علی(ع) است، در حالی که نذر برای غیر خدا جایز نیست، چه توجیهی برای این مسئله دارید؟

پاسخ: حضرت آیةاللّه سبحانی

نذر برای غیر خدا دو صورت دارد:

نذر کردن برای بندگان خدا به نیّت تقرّب و جلب رضایت آنان (بدون توجه به خشنودی و یا خرسندی خدا).

روشن است چنین رفتاری، نوعی شرک و به منزله بت‌پرستی است.

نذر عملی خداپسندانه به خاطر تقرب به خدا و جلب رضایت او و هدیه ثواب آن به یکی از اولیای الهی تا از این رهگذر خشنودی خدا به دست آید.

ادامه نوشته

سوال: چرا شیعه امامیه، در نماز، بر تربت سجده می‌کند؟ (بخش پایانی)

آیت الله سبحانی

مرحله سوم: جواز سجده بر لباس به هنگام اضطرار

اسلا‌م آیین سهل و آسان است. روزگاری مصلحت ایجاب می‌کرد که پیامبر صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله به شکایت یاران خود از نظر گرم بودن سجده‌گاه، ترتیب اثر ندهد; ولی بعداً به اذن پروردگار جهان به آنان اجازه داد به هنگام عذر، بر گوشه لباس خود سجده کنند.

بخاری در صحیح خود از انس بن مالک نقل می‌کند، کنا نصلی مع النبی فیضع احدنا طرف الثوب من شدة الحر فاذا لم یستطع احدنا ان یمکن جبهته بسط ثوبه. (1)

ادامه نوشته

سوال: چرا شیعه امامیه، در نماز، بر تربت سجده می‌کند؟ (بخش دوم)

 سوال: چرا شیعه امامیه، در نماز، بر تربت سجده می‌کند؟ 

آیت الله سبحانی

محدث بزرگوار بیهقی از استاد خویش نقل می‌کند که این حدیث گواه بر این است که بر لباسی که بر تن است نمی‌توان سجده کرد، زیرا سجده بر چنین لباسی آسان‌تر از خنک کردن سنگریزه‌ها با دست به دست کردن است. (1)

در اینجا شایسته بود بیهقی بر چیزی دیگر نیز استدلا‌ل کند و بگوید هرگاه سجده بر هر پوشیدنی (خواه بر تن انسان باشد یا نباشد) جایز بود، پیامبر آن را پیشنهاد می‌کرد و یاران پیامبر نیز به همین روش عمل می‌کردند، مثلا‌ً دستمال و یا سجاده‌ای را در بغل یا در دست می‌گرفتند و بر آن سجده می‌کردند

 

ادامه نوشته

سوال: چرا شیعه امامیه، در نماز، بر تربت سجده می‌کند؟

سوال: چرا شیعه امامیه، در نماز، بر تربت سجده می‌کند؟

                                                                        

   آیت الله سبحانی  

از نظر شریعت مقدس اسلا‌م، سجده فقط برای خدا شایسته و جایز است، و بر غیر او نمی‌توان پیشانی بر زمین سایید، و این سخنی است که همه فقهای اسلا‌م بر آن اتفاق نظر دارند.

اگر اختلا‌فی وجود دارد، به مورد دیگر مربوط می‌شود و آن این که از نظر فقه شیعی فقط می‌توان بر دو چیز سجده کرد:

1. زمین، مانند خاک و سنگ و مانند آن دو.

2. چیزی که از زمین می‌روید، مشروط بر این که پوشیدنی و خوردنی نباشد.

ادامه نوشته

آیا پیامبر گرامی صلی‌الله‌علیه‌وآله، قبل از بعثت، فاقد ایمان بوده است؟

سوال: برخی از افراد، احتمال داده‌اند که پیامبر گرامی صلی‌الله‌علیه‌وآله، قبل از بعثت، فاقد ایمان بوده است! چه پاسخی به این گروه دارید ؟

پاسخ:

حضرت آیةاللّه سبحانی

اینان دو آیه را دستاویز خود قرار می‌دهند:

1. (و کذلک اوحینا الیک روحاً من امرنا ما کنت تدری ما الکتاب ولا‌الا‌یمان ولکن جعلناه نوراً نهدی من نشاء من عبادنا انّک لتهدی الی صراط مستقیم). (1)

"همان گونه که بر پیامبران پیشین وحی فرستادیم بر تو نیز روحی را به فرمان خود، وحی کردیم. تو پیش از این نمی‌دانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که به وسیله آن هر کس از بندگان خویش را بخواهیم هدایت می‌کنیم و تو مسلّماً به سوی راه مستقیم هدایتی می‌کنی".

برخی...

.

 

ادامه نوشته

آیا درخواست شفاعت از اولیا مایه شرک نیست و نوعی پرستش آنان به شمار نمی‌رود؟

سؤال: آیا درخواست شفاعت از اولیا مایه شرک نیست و نوعی پرستش آنان به شمار نمی‌رود؟

پاسخ: اعتقاد به شفاعت اولیای الهی در روز رستاخیز، از اصولی است که کسی در آن شک و تردید ندارد و همه فرق اسلا‌می به شفاعت پیامبران و بالا‌خص پیامبر خاتم صلی‌اللّه‌علیه‌وآله، اعتقاد راسخ دارند. تنها اختلا‌فی که پس از ظهور ابن تیمیه در قرن هشتم و محمد بن عبدالوهاب در نیمه‌های قرن دوازدهم پیش آمد، این بود که آیا می‌توان در این جهان نیز از شفیعان واقعی که شفیع بودن آنها از نظر کتاب و سنت قطعی است، درخواست شفاعت کرد و مثلا‌ً گفت: "ای محبوب درگاه خدا در روز رستاخیز درباره من شفاعت کن"؟ (1)

ادامه نوشته

توسل ؛ وسیله یا شرک ؟

پرسش:

آیا توسل به معصومین (علیهم السّلام) یک نوع شرک محسوب نمی شود؟

پاسخ :

توسل در لغت به معنای تمسک جستن به وسیله‌ای برای نیل به مقصود است. خداوند جهان هستی را بر اساس نظام اسباب و مسببات قرار داده است و فیض خود را تنها از طریق مجاری و اسباب اعطا می‌کند«ابی الله ان یجری الامور الا باسبابها».[۱] بنا بر این انسان برای رسیدن به مقصود خویش، باید به اسباب و وسایط متوسل شود. مثلا اگر بخواهد

 

ادامه نوشته

چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟

  بسمه تعالی

 پرسش : چرا در رابطه با خدا و دعا باید اهل بیت را واسطه قرار داد؟

 پاسخ:

توسل در لغت؛ یعنی تقرب به چیزی به وسیله ی عملی. آنچه را در توسل به اولیای خدا باید در نظر داشت، این است که توسل و واسطه قرار دادن اهل بیت (ع) برای تقرب به خداوند است و این توسل، هیچ منافاتی با صحبت کردن با خدا بدون واسطه ندارد؛ یعنی انسان از دو راه می تواند با پروردگار و خالق خود ارتباط برقرار کند: 1. با واسطه قرار دادن اولیای خداوند 2. بدون واسطه.

 موجود ارزشمندی که به او متوسل می شویم، گاهی اعمال صالح انسان است که ما را به پروردگار جهان نزدیک می سازد و گاه یک انسان آبرومند است که در پیشگاه خداوند از جایگاه و احترام ویژه ای برخوردار است.

توسل جستن به غیر خدای سبحان، و یاری خواستن از پیامبران و اولیای الهی که در زمان های مختلف نزد مسلمانان معمول و متعارف بوده، به معنای شریک قرار دادن آنان در افعال خداوند نیست. بلکه مقصود، آن است که خداوند حاجات و خواسته های مردم را به برکت وجود آنان برآورده می سازد. در حقیقت آنان به وسیلۀ اولیا، به خود خداوند متوسل می شوند. و خدا را می خوانند تا خواسته های آنان را برآورده سازد، و اولیای خدا را می خوانند تا اجابت خواسته های آنان را از خدا بخواهند. این معنی در قرآن مجید از مؤمنین خواسته شده است: "يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ".یعنی: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد.»

بدون شک، تقرب به خداوند به وسیله ی اولیایش که مورد محبت اویند، چه بسا آسان تر باشد و باعث شود انسان راحت تر به خواستۀ خویش و به بارگاه قرب الاهی برسد. که علاوه بر نمونه ها و مصادیق بسیاری که در قرآن و روایات ذکر شده، در زندگی عادی بشری نیز موضوعی روشن، بدیهی و ضروری است چنانکه انسان، گاهی برای رسیدن به حق خود و نزدیک شدن به شخص بزرگ و محترمی از واسطه های خاص که دارای جایگاه و احترام نزد آن بزرگ هستند استفاده می کند.

 بعلاوه ارتباط انسان با امامان معصوم (ع) و اولیای الهی و توسل به ایشان بعنوان کاملترین الگوهای انسانی و واسطه های فیض خداوند، می تواند دغدغه ها و کاستی های انسان را کاهش داده و بعنوان ذکر مدام و ارتباط لحظه به لحظه با خدای سبحان، زمینه های تقرب به خدا، معنویت افزائی و تحول در زندگی دنیوی و اخروی انسان را فراهم سازد.

 در نتیجه از آنجائی که خداوند برای ارتباط بندگان با خود، توصیه ی به اختیار نمودن وسیله و واسطه نموده است این امر یعنی توسل به اهل بیت (ع)، راه و طریق ویژه ای است که در اختیار همگان قرار دارد و همه می توانند از آن استفاده کنند. و چون امری همگانی است شبهۀ بی عدالتی و پارتی بازی نیز از آن منتفی است.